STREFA DZIECI

BAZA EDUKACYJNA

Przedszkole

Klasy I-III

Klasy IV-VIII

Ponadpodstawowe

Dorośli

Jan Henryk XIV Bolko von Hochberg

Baza Wiedzy / WIE, Autor: Tekst: Dariusz Kaliszczak, Ilustracje: Bartosz Ostrowski , Stowarzyszenie "Partnerstwo dla Doliny Baryczy"
 0/5
Jan Henryk XIV Bolko von Hochberg


Jan Henryk XIV Bolko von Hochberg (Gmina Krośnice)


Urodził się 30 stycznia 1843 r. w Książu; zmarł w 1926 r.

  

                                    Życiorys


        Osoba hrabiego Bolka von Hochberg była niewątpliwie najbardziej znaczącą w całej rodzinie Hochbergów.


Był najmłodszym dzieckiem Hansa Heinricha X von Hochberg, którego nazywano „dzieckiem szczęścia”. Okazał się bardzo dobrym gospodarzem. To właśnie on otrzymał od swojego bezdzietnego wuja księcia Heinricha von Anhalt-Köthen posiadłość w Pszczynie, a od Heinricha von Reichenbach wolne państwo stanowe Nowy Zamek w Wierzchowicach koło Milicza. Swój odziedziczony majątek powiększył czterokrotnie. To wyniosło Hochbergów na najwyższe szczyty arystokratycznej hierarchii w Europie.


Bolko zdał maturę we wrocławskim gimnazjum Marii Magdaleny, a następnie studiował prawo na uniwersytecie w Bonn i Berlinie. Pracował jako attache wojskowy ambasady Prus w Petersburgu i Florencji. W 1868 r. zorganizował po raz pierwszy Śląskie Święta Muzyczne. Pod pseudonimem J. H. Franz komponował utwory: pieśni, opery i symfonie. Jego działalność artystyczna i zdolności organizacyjne znalazły szybko uznanie na dworze królewskim w Berlinie, gdzie w 1886 r. cesarz Wilhelm I powierzył mu funkcję dyrektora Królewskiej Opery. Na jej scenie zatrudnił wiele znanych osób, m.in. Richarda Straussa. Później, po jego śmierci w 1936 r., jeden z placów w Berlinie otrzymał nazwę Hochbergplatz.


Był dobrym gospodarzem swoich dóbr w Nowym Zamku - Wierzchowicach i w Roztoce.


      Jego spadkobiercą był syn Jan Henryk XVI urodzony w Roztoce w 1874 r., ożeniony z hrabianką Eleonorą Harrach, córką znanego malarza i profesora sztuk pięknych Ferdynanda Harracha. Gościli oni w swoim majątku wiele wybitnych ówczesnych osobistości. Często na polowania przyjeżdżał tu cesarz Wilhelm II, który ufundował tu budynek stacji kolejowej.


Jan Henryk XVI zmarł w Berlinie  13 lutego 1933 r. Jeszcze za życia jego młodszy brat Franciszek Fryderyk z zawodu architekt zaprojektował i wybudował mu mauzoleum, gdzie miał spocząć razem ze zmarłym wcześniej synem Krzysztofem. Po śmierci spadkobierca Jan Henryk XVIII, dyplomowany leśnik sprowadził  zwłoki ojca z Berlina i pochował w mauzoleum.

        

Obecnie w mauzoleum nie ma już w środku ciał hrabiego i jego syna, gdyż rodzina zabrała je do Niemiec w kilka lat po wojnie. W środku są dwa miejsca na pochówek; drugie, które miało należeć do żony hrabiego, nie spełniło swego celu, gdyż kobieta zmarła po wojnie w Heidelbergu w Niemczech. Jan Henryk XVI zmarł w Niemczech rok po rozebraniu resztek zniszczonego w czasie wojny przez Rosjan pałacu w 1989 r.

 

Oprac. Dariusz Kaliszczak

 

 

Bibliografia:

Kowalski I., Arystokraci niemieccy w Polsce, Milicz 1997.

Kronika Doliny Baryczy, t.7, Kluczbork 1998.

 

MATERIAŁY MULTIMEDIALNE
SŁOWA KLUCZOWE
PODKATEGORIE
Ludzie

OPINIE I KOMENTARZE  

» Zgłoś uwagi
CMS, internetART
Nasz serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich zapis lub wykorzystanie. Więcej informacji można znaleźć w Polityce prywatności.
Akceptuję
zamknij